Świat Prawosławia

Wejście do Jerozolimy

Wjazd Jezusa do Jerozolimy. Nowogród. XV w.

Kiedy przyszedł czas by oddać Siebie Samego w ofierze na odkupienie grzechów ludzkich, Chrystus poszedł "na dobrowolną mękę do Jerozolimy". Działo się to tak. Kiedy Jezus Chrystus "zbliżył się do Jerozolimy, wtedy Jezus posłał dwóch uczniów, powiedziawszy im: idźcie do wioski, która jest na wprost was; i wtedy znajdziecie oślicę przywiązaną i razem z nią młodego osła; odwiążcie i przyprowadźcie do Mnie. Uczniowie poszli i uczynili tak, jak im kazał Jezus. Przyprowadzili oślicę i młodego osła, i położyli na nich swoje ubrania, a On siadł na nich. Wielu zaś rozścielało swoje ubrania na drodze, a inni cięli gałązki z drzew i rozścielali je na drodze. I krzyczeli: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. Hosanna na wysokości Synowi Dawida!"
Wejście Jezusa Chrystusa do Jerozolimy aby wydać siebie na znieważenie, na poniżenie, na haniebną śmierć w mękach na krzyżu dla zbawienia grzesznych ludzi ma bardzo głębokie znaczenie moralne i symboliczne. Prototypem tego wielkiego wydarzenia jest wejście Dawida do Jerozolimy po jego zwycięstwie nad Goliatem. Dawida z radością i wdzięcznością witał i pozdrawiał cały lud.
I pozazdrościł król Saul i zaplanował spisek przeciwko Dawidowi. Dawid zaś, po upływie pewnego czasu, został wielki, królem Judei i Izraela.
Tak samo Jezus Chrystus, który przyszedł na zgubę, zostanie królem nowego Izraela - całej odnowionej ludzkości, która zawarła przymierze z Bogiem.
Wejście do Jerozolimy jest właśnie spełnieniem proroctw: "...świętuj, córko Jeruzalem: oto Król twój nadchodzi do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski, pokorny, jedzie na oślątku, źrebięciu oślicy" (Zach 9,9).
Ikonografia "Wejścia do Jerozolimy" jest prawie niezmienna. Na oślątku do Jerozolimy wjeżdża Jezus Chrystus. Odwrócił się On do Swoich uczniów, idących za osłem. W lewej ręce Chrystusa jest zwój, symbolizujący święty tekst testamentu, prawą ręką błogosławi witających Go.
Na spotkanie z wrót miast wyszli Mu mężczyźni i kobiety. Za ich plecami - Jerozolima. To wielkie i ogromne miasto, wysokie budynki są ciasno przedstawione. Ich architektura świadczy p tym, że malarz żył w otoczeniu ruskich świątyń.
Dzieci ścielą swoje ubrania pod kopyta osiołka. Inni - gałęzie palm. Niekiedy w dolnej części ikony są jeszcze namalowane dwie figurki dziecięce. Jedno dziecko siedzi, podkręciwszy i trochę podniósłszy nogę, nad którą pochyliło się inne dziecko, które pomaga wyjąć drzazgę ze stopy. Ta wzruszająca scena z życia, która przyszła z Bizancjum, nadaje obrazowi życiowości, ale tym nie mniej, wcale nie obniża patosu tego, co się dzieje. Ubrania dzieci najczęściej są białe, co symbolizuje ich czystość duchową i łagodność.
Jak zwykle w ruskich ikonach, z mistrzostwem i surową wytwornością pomalowane są ubrania wszystkich postaci dorosłych. Za figurą Chrystusa podnosi się do nieba góra, przedstawiona przy pomocy tradycyjnych środków symbolicznych.
Wejście Jezusa do Jerozolimy to akt Jego dobrej woli, za którym nastąpi odkupienie ludzkich grzechów przez wielką ofiarę, która otworzy ludziom wejście do nowego życia - wejście do Nowego Jeruzalem.