|
Scena Zwiastowania jest w Ewangelii Św. Łukasza (I,26-38). Archanioł
Gabriel zjawił się Dziewicy Maryi i oznajmił jej dobrą
nowinę. Maryja zaś powiedziała Aniołowi: "Jakże
się to stanie, skoro nie znam męża?". Anioł jej odpowiedział:
"Duch Święty zstąpi na Ciebie, i siła Najwyższego
Cię ogarnie; dlatego Święte, które się narodzi,
będzie się nazywać Synem Bożym".
Zwiastowanie i Niepokalane Poczęcie są tak niezwykłym wydarzeniami,
że poświęcono im wiele miejsca w literaturze. W ciągu
wieków formowała się również ikonografia
Zwiastowania. Malarstwo ikon nie dopuszcza dokładnej narracji. Obraz
przekazuje samo sedno wydarzenia, które wyrażane jest jednym
słowem - Zwiastowanie.
Jednym ze starych obrazów Zwiastowania jest ikona, znana jako "Ustjużskoje
Zwiastowanie", stworzona w pierwszym tercjale XII wieku w Nowgorodzie.
"Ustjużskoje
Zwiastowanie" to jeden z najbardziej lakonicznych wariantów tego
obrazu. Nie ma żadnych drugoplanowych szczegółów.
Archanioł Gabriel zwraca się do Dziewicy Maryi. Jego poza jest
statyczna i zrównoważona. Do końca przewieszonego przez
ramię płaszcza przywieszony jest ciężarek, i wyraziste
wertykalne fałdy nasilają wrażenie spokoju. Maryja w maforii
o kolorze winno-czerwonym i ciemno-niebieskim chitonie słucha archanioła.
Jej poza wyraża zgodę.
Zwiastowanie zastało Maryję przy pracy: ma w lewej ręce
motek przędzy, nić, które zwisa z prawej ręki. Ręką
troskliwie przykrywa wyłaniającą się na ciemnym tle
prawie przezroczystą figurkę Dzieciątka: Widzimy samo Zwiastowanie!
Nad archaniołem i Dziewicą w niebieskim półkręgu
przedstawiony jest na czerwonym tronie "Przedwieczny" - obraz, w którym
Bóg pokazał się prorokowi Danielowi, w jednym z jego
widzeń (Dan VII,9). Od Jego błogosławiącej ręki
ku Dziewicy Maryi wyciągnął się niebieski promień.
Znacznie większą popularnością w Starej Rusi cieszyła
się inna ikonografia Zwiastowania, pełna dynamiki i ruchu. Archanioł
w gwałtownym porywie podąża do Dziewicy. Palce jego prawej
ręki, skierowanej ku Maryi, złożone są w geście
zwrotu. Prawie słyszymy głos archanioła: Błogosławiona!
Pan z Tobą! Od zaskoczenia Maryja ostro odskoczyła i uroniła
wrzeciono. Jej poza wyraża jednocześnie przestrach, zdumienie,
uwagę, i w końcu, przyjęcie przez nią dobrej nowiny.
Z nieba na Maryję w promieniu schodzi pod postacią gołębia
Duch Święty. Wielka tajemnica niepokalanego poczęcia dokonuje
się na naszych oczach.
Poza
Dziewicy Maryi, kolor jej ubrań, kolor budowli, złamane kontury
architektury wyraźnie przekazują dramat cudownego wydarzenia.
Przedstawiony na tylnim planie budynek jest symbolem, wskazaniem na to,
że akcja dzieje się w domu - wewnątrz izb. I sama Dziewica
stała się Bogonośną izbą: tak, rozpoczęło
się ludzkie wcielenie Boga. Porównajmy z ruskimi ikonami fresk
"Zwiastowanie" w kościele San Francesco w Arezzo pędzla włoskiego
artysty Piero della Francesca (ok. 1420-1492).
Anioł z dobrą nowiną zjawił się Maryi przy wejściu
do domu. Sposób przedstawienia domu wywołał zachwyt współczesnych:
piękne proporcje, wspaniała architektura, jasność
perspektywy. Przestrzeń, przedstawiona na płaszczyźnie
ściany kościelnej jest bardzo podobna do współczesnej
przestrzeni trójwymiarowej.
Bóg-Ojciec, który zniżył się do poziomu "drugiego
piętra" domu, ogarnia Dziewicę. Barwna paleta fresku jest nadzwyczajnie
bogata, łączenie barw okazuje silny emocjonalny wpływ.
Zwiastowanie pokazane jest na tyle realistycznie, że przyjmowane
jest jak powszednie, ziemskie wydarzenie. Śmiało przedstawiono
to, co niemożliwe jest do przedstawienia, co można przedstawić
tylko z pomocą symboli. Przedstawiony jest także Ten, Którego
"nie widział nikt, nigdy"... Piero della Francesca jest wielkim malarzem
Wczesnego Odrodzenia, wspaniałym mistrzem europejskiej sztuki realistycznej.
Ta sztuka nauczyła się i pozwoliła sobie uziemić nawet
to, co niebieskie. Tego, co zostało powiedziane nie trzeba rozumieć
tak, że kultura i sztuka europejska tego czasu jest "niższa"
albo "gorsza" od ruskiej. Są to różne kultury. |