|
Ikonostas to bardziej lub mniej ciągła, od północnej
ściany świątyni do południowej, ściana, na której
w określonym porządku są umieszczane ikony. Ściana
ta oddziela ołtarz od środkowej części w cerkwi prawosławnej.
W ikonostasie nie ma drzwi. Centralne drzwi nazywa się Carskim Wrotami,
i dla tych, którzy nie mają godności kapłańskiej,
wejście przez nie jest zabronione. Z prawej strony znajdują
się wrota południowe, które niekiedy nazywane są
diakońskimi, a z lewej - północne.
Ikonostas nie zawsze był w cerkwi; w pierwszych wiekach ołtarz
był widoczny dla wszystkich modlących się i był od
nich oddzielony tylko kratą. Teraz Carskie Wrota również
często są kratowane, a sam ikonostas rzadko sięga sufitu.
Robi się to po to, by okrzyki kapłana w ołtarzu były
słyszane dla wszystkich w świątyni.
Popatrzmy teraz na ikony. Ikonostas zwykle jest upiększany ikonami
w kilku rzędach.
Dolny rząd. Jest kilka ważnych momentów, dzięki
znajomości których łatwo można zrozumieć trudną
symbolikę ikonostasu. Kiedy wchodzi się do nieznajomej świątyni,
warto zwrócić uwagę na wyobrażenia dolnego rzędu
- tu zawsze znajdują się największe ikony.
Przejdźmy do skrajnego obrazu z prawej strony. Jest to ikona świątynna.
Zawsze podpowie ona, jakiemu świętu albo świętemu
poświęcona jest cerkiew, w której się znajdujecie.
W tym samym miejscu z lewej strony znajduje się "ikona miejscowego
rzędu". Na jej podstawie można określić, jaki święty
jest najbardziej czczony w tych stronach.
Gdy
podejdziecie do Carskich Wrót, zobaczycie na nich nieduże
ikony Zwiastowania i czterech ewangelistów: Mateusza, Marka, Łukasza
i Jana. Nad Carskimi Wrotami znajduje się "Ostatnia wieczerza" -
symbol sakramentu Eucharystii.
Na prawo od Carskich Wrót znajduje się duża ikona Zbawiciela,
na lewo od nich - ikona Matki Bożej z Dzieciątkiem na rękach.
Na północnych i południowych wrotach są archaniołowie
Gabriel i Michał.
Drugi rząd. Popatrzmy na ikony następnego rzędu. O ile
dolny rząd daje nam poznać podstawowe momenty prawosławnego
nauczania i właściwości miejscowego kultu świętych,
to drugi rząd (nazywany jeszcze deisusnym) jest trudniejszy: jest
tu więcej ikon, i są one mniejszego rozmiaru. Cały ten
rząd symbolizuje modlitwę Kościoła do Chrystusa, modlitwę,
która dzieje się teraz i która skończy się
na Strasznym Sądzie. W centrum rzędu (bezpośrednio nad
Carskimi Wrotami i ikoną "Ostatniej Wieczerzy") znajduje się
"Spas w siłach". Chrystus, siedzący z księgą, przedstawiony
jest na tle czerwonego kwadratu z wyciągniętymi końcami
(ziemia), niebieskiego owalu (świat duchowy) i czerwonego rombu (świat
niewidzialny). Obraz ten przedstawia Chrystusa jako groźnego sędzię
całego wszechświata. Z prawej strony znajduje się obraz
Jana Chrzciciela, który ochrzcił Pana, z lewej - ikona Matki
Bożej. Nie przypadkowo jest to "Orędowniczka". Bogurodzica ukazana
jest w pełnym wzroście, patrzy w lewo i w ręce ma zwój.
Z prawej i lewej strony tych ikon znajdują się wyobrażenia
archaniołów, proroków i najbardziej znanych ludzi miłych
Bogu, przedstawiających sobą święty Kościół
Chrystusowy.
Trzeci rząd. To tak zwany "świąteczny" rząd. Można
go jeszcze nazwać historycznym: daje nam on poznać wydarzenia
historii Ewangelicznej. Pierwsza ikona tutaj to Narodzenie Przenajświętszej
Bogurodzicy, następnie idą Wprowadzenie do Świątyni,
Zwiastowanie, Narodzenie Chrystusa, Ofiarowanie, Objawienie, Przemienienie,
Wejście do Jerozolimy, Ukrzyżowanie, Zmartwychwstanie, Wniebowstąpienie,
Zstąpienie Ducha Świętego, Zaśnięcie.
Czwarty
rząd. O ile ikony trzeciego rzędu są swego rodzaju ilustracjami
do Nowego Testamentu, to czwarty rząd wprowadza nas w czasy Kościoła
Starotestamentowego. Wyobrażeni są tutaj prorocy, którzy
zapowiadali to, co miało nadejść: Mesjasza i Dziewicę,
z której narodzi się Chrystus. Nie przez przypadek w centrum
rzędu znajduje się ikona Matki Bożej "Oranta", albo "Modląca
się", przedstawiająca przeczystą Dziewicę z modlitewnie
wyciągniętymi ku niebu rękami i Dzieciątkiem w łonie.
Piąty rząd. Ten rząd nazywany jest "praojcowskim". Jego
ikony odsyłają nas do wydarzeń jeszcze bardziej odległych
czasowo. Tutaj wyobrażenie są praojcowie - od Adama do Mojżesza.
W centrum rzędu znajduje się "Starotestamentowa Trójca"
- symbol przedwiecznej rady Świętej Trójcy o samoofiarowaniu
Boga Słowa na odkupienie ludzkiego upadku.
Góra ikonostasu uwieńczana jest wyobrażeniem Ukrzyżowania.
Podobna budowa ikonostasu jest nie we wszystkich świątyniach.
W cerkwiach starej Rusi panował ten typ pięciorzędowego
ikonostasu, ale niekiedy liczba rzędów mogła być
zmniejszona nawet do jednego z koniecznym wyobrażeniem Ostatniej
Wieczerzy nad Carskimi Wrotami. |